Αγαπητή Έφη! Μια και έχω έξοδο από το στρατόπεδο είπα να απαντήσω στα γρήγορα την ερώτηση σου 
Λίγα λόγια για … την ομιλία
Όταν είμαστε σιωπηλοί οι φωνητικές μας χορδές που είναι πτυχές της βλεννογόνου είναι απομακρυσμένες μεταξύ τους. Αν προσέξεις όμως τη στιγμή που προσπαθούμε να μιλήσουμε κάτι συμβαίνει στο λαιμό μας και αυτές έρχονται κοντά μεταξύ τους. Ο αέρας που ρέει από τους πνεύμονες προς το στόμα και τη μύτη μας αρχίζει να τις κάνει να πάλλονται (*) , ενώ ταυτόχρονα λόγω της πίεσης που δέχεται αυτός μεταβάλλεται συνεχώς η πυκνότητα του και δημιουργούνται τα λεγόμενα ηχητικά κύματα (πυκνώματα και αραιώματα). Αυτά ασκούν μεταβαλλόμενη δύναμη στο τύμπανο του αυτιού μας και το ταλαντώνουν με αποτέλεσμα … να αντιλαμβανόμαστε τον ήχο!
Κατά συνέπεια για να μιλήσουμε δυνατά πρέπει εκπνέοντας να ελευθερώσουμε μεγάλη ποσότητα αέρα ώστε να μπορέσουν οι φωνητικές μας χορδές να τον ταλαντωθούν επαρκώς (για αυτό όταν φωνάζουμε για πολύ ώρα λαχανιάζουμε).
Στην προσπάθεια του να αντιμετωπίσει αυτή τη δυσκολία το 1876 ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ επινόησε τη συσκευή του τηλεφώνου η οποία μετέτρεπε τους παλμούς αέρα σε ηλεκτρικούς παλμούς (δηλαδή ταλάντωση ηλεκτρικού ρεύματος).Πιο αναλυτικά :
Από την πλευρά του ομιλητή :
Όταν μιλάμε ο παλλόμενος αέρας που φεύγει από το στόμα μας, ταλαντώνει μια μικρή μεμβράνη στο εσωτερικό του μικροφώνου που έχει πάνω της ένα μαγνήτη. Όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενα post το μαγνητικό πεδίο μπορεί να επηρεάσει τη ροή ηλεκτρονίων κάτι που έχει σαν αποτέλεσμα το ρεύμα που διέρχεται μέσα από το μικρόφωνο να μεταβάλλεται με συγκεκριμένο τρόπο. Τελικά δημιουργείται ένα σήμα το οποίο να διαμορφώνεται, και ενισχύεται περαιτέρω ώστε να μεταφερθεί σε κάθε γωνιά της γης με τη βοήθεια αγώγιμων χάλκινων συρμάτων χωρίς να υπάρχει περιορισμός απόστασης.
Από την πλευρά του ακροατή
Όταν το ρεύμα φτάσει στο ακουστικό του ακροατή λαμβάνει μέρος η ακριβώς αντίθετη διαδικασία, δηλαδή το ρεύμα που φτάνει ταλαντώνει ένα μικρό μαγνήτη ο οποίος με τη σειρά του είναι κολλημένος με μια μεμβράνη . Αυτή δημιουργεί ηχητικά κύματα που μπορούν να γίνουν αντιληπτά από την πλευρά εκείνου που λαμβάνει το σήμα.
1) Στην κλασική τους μορφή τα τηλέφωνα αποτελούνταν από μικρόφωνα άνθρακα. Σε αυτά μεταβάλλεται η ηλεκτρική αντίσταση των κόκκων του άνθρακα λόγω της πίεσης που δέχεται από τα πυκνώματα και τα αραιώματα του αέρα.
2) Οι παλμοί του ήχου δεν διαμορφώνονται μόνο από τις φωνητικές χορδές αλλά και από τα δόντια μας (Οδοντικά σύμφωνα) και από τα χείλη μας (Χειλικά) και από τη μύτη μας (Ρινικά). Έχετε ποτέ προσπαθήσει να προφέρετε το μ ή το ν με κλειστή μύτη;
* Σκεφτείτε την κίνηση των σεντονιών όταν είναι απλωμένα για να στεγνώσουν και τα χτυπάει δυνατός αέρας. Δεν κάνει θόρυβο;