Γιατί από τη Σελήνη μπορούμε να δούμε συγχρόνως τον ήλιο με τα άστρα, ενώ από τη Γη όχι;

Και αυτή τη φορά η απάντηση βρίσκεται στον τρόπο λειτουργίας του ματιού. Για να δει κάτι το μάτι πρέπει να πέσουν αρκετά φωτόνια πάνω του, αλλά όχι πάρα πολλά γιατί θα του δημιουργήσει πρόβλημα. Για να προστατευθεί, λοιπόν, το μάτι, αν η ποσότητα φωτονίων είναι υπερβολική, η ίριδα συστέλλεται για να περνά λιγότερο φως.

Όμως, το μάτι μας λειτουργεί το ίδιο είτε είναι στη Γη είτε είναι στη Σελήνη. Ποιά είναι, λοιπόν, η διαφορά ανάμεσά τους;

Η ύπαρξη ατμόσφαιρας στη Γη. Η ατμόσφαιρα σκεδάζει το φως, ενώ στη Σελήνη δεν υπάρχει κάτι για να σκεδαστεί το φως. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα στη Γη το μάτι μας να δέχεται φωτόνια από όλες τις κατευθύνσεις με σχεδόν ίδια ένταση. Αντίθετα, στη Σελήνη το μάτι μας δέχεται πολλά φωτόνια μόνο από την κατεύθυνση που είναι η φωτεινή πηγή.

Ας δούμε τώρα πως συνδέονται τα παραπάνω στην απάντηση του ερωτήματός μας.

Στη Γη τη μέρα, λόγω της έντονης φωτεινότητας, η ίριδα κλείνει για να προστατευθεί. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται λιγότερο ευαίσθητο, διακρίνει πιο δύσκολα διαφορές στη φωτεινότητα. Όπως είπαμε, όμως, στη Γη όλα τα σημεία είναι περίπου στον ίδιο βαθμό φωτεινά. Ακόμη η ένταση του φωτός των άστρων είναι μικρή, λόγω της τεράστιας απόστασής τους από τη Γη. Έτσι το μάτι δεν μπορεί να διακρίνει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα σημείο όπου βρίσκεται ένα άστρο σε σχέση με ένα άλλου όπου δεν βρίσκεται. Η διαφορά στην ένταση του φωτός είναι πολύ μικρή.

Εν αντιθέσει, στη Σελήνη το φως του ηλίου έρχεται στο μάτι μας μόνο από το σημείο όπου είναι ο ήλιος. Έτσι είναι εύκολο να διακρίνουμε σε ένα σκοτεινό χώρο μια φωτεινή πηγή, έστω και μικρής έντασης. Το ίδιο γίνεται και στα ψηλά στρώματα της ατμόσφαιρας όπου ο αέρας είναι αραιός και κατά συνέπια το φαινόμενο της σκέδασης μικρό.