Οι περισσότεροι θα το ξέρετε αυτό αλλά ας το δούμε για τους υπόλοιπους.

Υπεύθυνη για αυτό το φαινόμενο είναι η καμπυλότητα της Γης (όπως γνωρίζεται η Γη είναι σφαιρική), και όχι η αδυναμία του ματιού μας να δει αρκετά μακριά, όπως μπορεί να υποθέσατε ορισμένοι. Το μάτι μας μπορεί να δει απείρως μακριά. αρκεί το σώμα να εκπέμπει αρκετά φωτόνια. Σκεφτείτε πόσο μακριά είναι τα άστρα που βλέπουμε. Μια ακόμα ένδειξη ότι το μάτι μας δεν είναι υπεύθυνο είναι το ότι το πλοίο δεν εξαφανίζεται όλο μαζί, αλλά πρώτα το κάτω μέρος του.

Ας δούμε μια εικόνα πριν συνεχίσουμε:

Ας υποθέσουμε ότι η κόκκινη γραμμή είμαστε εμείς και το γαλάζιο το πλοίο. Φυσικά η αναλογία ανάμεσα σε έναν άνθρωπο, ένα πλοίο και τη Γη δεν είναι αυτή που απεικονίζεται, αλλά έτσι θα γίνει πιο  κατανοητό. Η μαύρη διακεκομμένη γραμμή απεικονίζει την ευθεία που ενώνει τα μάτια με το ανώτερο και το κατώτερο σημείο του πλοίου.

Όπως μπορείτε να δείτε όταν απομακρύνεται το πλοίο η ευθεία που ενώνει το κατώτερο σημείο του πλοίου με το μάτι δεν είναι ανεμπόδιστη, περνάει μέσα από τη Γη. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να το δούμε. Στο σημείο όπου το πλοίο είναι πιο μακριά από τις άλλες δύο δεν μπορούμε να δούμε ούτε το ανώτερο σημείο του πλοίου.

Στην πραγματικότητα όπου οι άνθρωποι και τα πλοία δεν είναι τόσο μεγάλα σε σχέση με τη Γη, το πλοίο ξεκινά να εξαφανίζεται πολύ πιο νωρίς.

Σχετικά Θέματα