Γιατί δεν ζαλιζόμαστε όταν γυρίζει η γη ;
Αγαπητή φίλη,
Κατ’ αρχήν ευχαριστούμε για την ερώτηση σου , γιατί αναφέρεσαι σ’ ένα από θεμελιώδη θέματα που αφορούν τη ζωή μας στα οποία συχνά υπάρχουν παρανοήσεις.
Όσο και αν σου φαίνεται περίεργο νιώθουμε την περιστροφή της αλλά όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό ώστε να επηρεάσει τη ζωή μας. Στην πραγματικότητα για να κατορθώσουμε να το δούμε αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε ευαίσθητα όργανα όπως το εκρεμές του Facault ή να παρατηρήσουμε φαινόμενα σαν τους κυκλώνες. (more…)
Πολλοί από εσάς ίσως έχετε ακούσει ότι οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η ύλη που βλέπουμε γύρω μας και αυτή που έχει παρατηρηθεί στο σύμπαν είναι μόνο 20% της συνολικής ύλης που υπάρχει, το υπόλοιπο 80% είναι σκοτεινή ύλη. Αν συνυπολογίσουμε και τη σκοτεινή ενέργεια που υπάρχει στο σύμπαν τότε τα ποσοστά είναι: 70% σκοτεινή ενέργεια, 25% σκοτεινή ύλη και μόλις 5% η γνωστή μας ύλη. Αλλά η έννοια της σκοτεινής ενέργειας είναι αρκετά πολύπλοκη και δεν θα την αναλύσουμε (τουλάχιστον σε αυτό το άρθρο).
Όπως μπορείτε να δείτε στην φωτογραφία δίπλα, γύρω από τον γαλαξία, που φαίνεται στο κέντρο, υπάρχει ένα φωτεινό δακτυλίδι. Το συγκεκριμένο δακτυλίδι μπορεί να μην είναι τέλειο, η μια πλευρά είναι πιο φωτεινή από την άλλη, αλλά δακτυλίδια που είναι ομοιόμορφα είναι πολύ σπάνια (ο λόγος θα γίνει κατανοητός μόλις αναλύσουμε λίγο το φαινόμενο). Την ύπαρξη τέτοιων δακτυλιδιών την είχε προβλέψει ο Einstein στην γενική θεωρεία της σχετικότητας (η οποία σχετίζεται με τη βαρύτητα). Για αυτό το λόγο το φαινόμενο έχει πάρει το όνομα “δακτυλίδι του Einstein”.
Προς απογοήτευση των ρομαντικών τα αστέρια που πέφτουν είναι συνήθως μετεωρήτες που δεν καταφέρνουν να προσκρούσουν στη γή (Δηλαδή Μετέωρα). 100 χμλ πάνω από την επιφάνεια της γής η πέτρα αυτή αρχίζει να κάιγεται καθώς η ταχύτητα με την οποία προσεγγίζει είναι περίπου 200.000 χλμ/ώρα. Έτσι μια τεράστια φλεγόμενη σφαίρα 2-3 μέτρων εμφανίζεται στον ουρανό η οποία μαζί με τα άλλα υπολείματα που εξατμίζονται πίσω πίσω της σχηματίζει το λέγόμενο πεφταστέρι που μετά διαλύεται. Ένα γνωστό φαινόμενο που παρατηρείται κάθε χρόνο στα μέσα Αυγούστου είναι η βροχή των “Περσίδων”, η οποία οφείλεται στα μικρά σωματήδια που αφήνει πίσω του ο κομήτης Swift-Tuttle καθώς διέρχεται με ιλιγκιώδη ταχύτητα από τη γειτονιά του πλανήτη μας. Σε αυτήν την περίπτωση αργά το βράδυ είμαστε σε θέση να παρατηρήσουμε ένα αστέρι που πέφτει ανά λίγα λεπτα και να κάνουμε πάρα πολλές ευχές!
Η λογική λέει ότι αν έχουμε πανσέληνο μια μέρα, η επόμενη πανσέληνος θα είναι όταν η Σελήνη κάνει μια πλήρη περιστροφή γύρω από τη Γη. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική, υπάρχει μια διαφορά σχεδόν δύο ημερών μεταξύ τους. Πανσέληνο έχουμε περίπου κάθε 29,5 μέρες ενώ η Σελήνη χρειάζεται περίπου 27,2 μέρες για μια πλήρη περιστροφή γύρω από τη Γη.
Και αυτή τη φορά η απάντηση βρίσκεται στον τρόπο λειτουργίας του ματιού. Για να δει κάτι το μάτι πρέπει να πέσουν αρκετά φωτόνια πάνω του, αλλά όχι πάρα πολλά γιατί θα του δημιουργήσει πρόβλημα. Για να προστατευθεί, λοιπόν, το μάτι, αν η ποσότητα φωτονίων είναι υπερβολική, η ίριδα συστέλλεται για να περνά λιγότερο φως.