Είναι αλήθεια ότι τα ποταμόπλοια είναι επίπεδα, εν αντιθέσει με τα πλοία θαλάσσης. Και αυτό έχει ένα μεγάλο μειονέκτημα, μειώνει σημαντικά την ισορροπία του πλοίου, καθώς ταλαντεύεται πολύ πιο δύσκολα έτσι.
Όμως, υπάρχει κάτι άλλο που αντισταθμίζει αυτό το μειονέκτημα. (more…)
Πρόσφατα σε δημοφιλές ενημερωτικό blog (http://troktiko.blogspot.com/) ξεκίνησε μια συζήτηση σχετικά με την ουρά που αφήνουν πίσω τους τα αεροπλάνα. Έτσι αποφάσισα να γράψω για αυτό το θέμα και να προσπαθήσω να το εξηγήσω όσο πιο καλά μπορώ.
Το φαινόμενο αυτό μπορεί να εξηγηθεί από τη φυσική και δεν είναι ανάγκη να καταφεύγουμε σε θεωρίες περί ψεκασμών. Υπάρχουν δύο φαινόμενα που συμβάλουν στο σχηματισμό της ουράς. Το ένα είναι η υγροποίηση των υδρατμών λόγω της διαφοράς θερμοκρασίας και το δεύτερο η υγροποίηση λόγω της διαφοράς πίεσης. Ας τα εξετάσουμε ένα-ένα. (more…)
Από την εποχή των Ιώνων Φιλοσόφων είχε υποστηριχθει η ιδέα για την αυθαρσία της ύλης : “Μηδέ εκ του μη όντος γίγνεσθαι μηδέ εις το μη ον φθείρεσθαι”. Οστόσω ως καθαρά επιστημονική αρχή διατυπώθηκε από τον Lovoisier ο οποίος το 1789 εισάγοντας τον ζυγό στην έρευνα διαπίστωσε ότι σε μια χημική αντίδραση η μάζα των προϊόντων ισούται με τη μάζα των αντιδρώντων όταν το σύστημα είναι κλειστό (δηλαδή δεν ανταλάσει ύλη με το περιβάλλον).
Όπως ξέρουμε εκτός από την ένοια της μάζας υπάρχει και αυτή της ενέργειας η οποία μπορεί να είναι χημική,ηλεκτρική,μηχανική,πυρινική κτλπ. και μπορεί να μετατρέπεται από τη μια μορφή στην άλλη μέσα από διάφορες φυσικές διεργασίες. Ο Mayer το 1842 μελετώντας τέτοιου είδους φαινόμενα διαπίστωσε ότι και η ενέργεια διατηρέιται κατα τη διάρκεια των χημικών αντιδράσεων διατυπώνοντας την αρχή αυθαρσίας της ενέργειας.
Τόσο οι παραπάνω παρατηρήσεις όσο και τα φαινομένα μετατροπής της ύλης σε ενέργεια (πχ η εκπομπή ραδιενέργειας από διάφορα υλικά ) οδήγησαν τον Α. Einstein (more…)
Αυτή η ερώτηση έχει γίνει εδώ και πολύ καιρό. Σχεδόν από τα πρώτα βήματα του blog μας. Όμως, κανείς από εμάς δεν ήξερε να δώσει απάντηση και την αποφεύγαμε. Ακόμα δεν γνωρίζω την απάντηση και αυτά που θα διαβάσετε παρακάτω είναι εικασίες, αλλά θεώρησα ότι κάποια στιγμή έπρεπε να απαντήσουμε και σε αυτήν την ερώτηση (έστω κι αν αυτός που μας την έστειλε λογικά έχει απογοητευτεί που δεν απαντήσαμε τόσο καιρό και έχει εγκαταλείψει το blog μας).
Ας δούμε τώρα γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε για να απαντήσουμε σε αυτή την ερώτηση ήταν η αύξηση της υγρασίας. Όταν βρέχει η υγρασία στην ατμόσφαιρα αυξάνεται, καθώς ακόμα και κατά τη διάρκεια της βροχής, ένα μέρος των σταγόνων που πέφτουν εξατμίζεται. Όσο περισσότερη, όμως, είναι η υγρασία στην ατμόσφαιρα τόσο περισσότερο αντιλαμβανόμαστε το κρύο. (more…)
Οι κατασκευαστές για να μην υπάρχει αυτό το πρόβλημα αραιώνουν το κολώδες μείγμα με έναν διαλύτη. Αυτός μπορεί να είναι ασετόν, πετρέλαιο (βεντζηνόκολες) , νερό (νερόκολες) και άλλα. Επειδή τα συγκεκριμένα υλικά είναι πτητικά όταν εξατμιστούν η ουσία πείζει και εχουμε επιτύχει τον στόχο μας (Το νερό αργεί να εξατμιστεί για αυτό στεγνώνει η νερόκολα αργά). Τώρα αν θέλετε να βγάλετε την κόλλα που έχει πέσει στα χέρια σας θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε τον ανάλογο διαλύτη πχ Ασετόν.
Hint : Υπάρχουν και οι πολυουρεθανικές κόλες (Πχ αυτές που βγαίνουν από σπρέι και πήζουν). Δεν ξέρω σε τι είναι διαλυμένες αλλά θα σας πρότεινα να προσέξετε πολύ γιατί αν σας πέσουν στα χέρια θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε μηχανικά μέσα…. 
(Τρίψημο με ότι βρείτε δηλαδη)
Όπως έχει εξηγηθεί και σε προηγούμενο post το γεγονός ότι βλέπουμε ένα αντικείμενο μικρότερο (πχ ένα άστρο) σημαίνει ότι το φως που εκπέμπεται από αυτό (είτε το φως που ανακλάται σε αυτό) και φτάνει στο μάτι μας είναι ελάχιστο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, ελάχιστα αισθητήρια κύτταρα να ανιχνεύουν φωτόνια και να αντιλαμβανόμαστε μία εικόνα ως μικρή.
Η απάντηση είναι απλή και έχει να κάνει με τη θέση της γης σε σχέση με τον ήλιο. Ας θεωρήσουμε μια κυλινδρική δέσμη ακτίνων φωτός που φτάνει στην γη κάθετα προς τον άξονα περιστροφής της και για απλότητα ας την παρομοιάσουμε με ένα τεράστιο σαλάμι αέρος (όχι σε φέτες ). Εάν κόψουμε το σαλάμι περίπου κάθετα, θα μπορέσουμε να το ακουμπήσουμε μόνο σε μια περιοχή της γης όπου οι ακτίνες του ηλίου πέφτουν κάθετα στη γη (τον ισημερινό). Εάν τώρα θέλουμε να ακουμπήσουμε το ίδιο σαλάμι σε κάποιο άλλο μέρος επάνω στη γη (ίσως κάπου πιο βόρια πχ στη Γερμανία) τότε θα πρέπει να κόψουμε την ίδια φέτα σχεδόν πλάγια. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα η επιφάνεια που θα καταλαμβάνει τώρα ο κύλινδρος να είναι μεγαλύτερη και επομένως αφού οι ίδιες ακτίνες ηλίου θα πέφτουν σε μεγαλύτερη επιφάνεια στις συγκεκριμένες χώρες θα έχει λιγότερη ζέστη! (more…)
Και αυτή τη φορά η απάντηση βρίσκεται στον τρόπο λειτουργίας του ματιού. Για να δει κάτι το μάτι πρέπει να πέσουν αρκετά φωτόνια πάνω του, αλλά όχι πάρα πολλά γιατί θα του δημιουργήσει πρόβλημα. Για να προστατευθεί, λοιπόν, το μάτι, αν η ποσότητα φωτονίων είναι υπερβολική, η ίριδα συστέλλεται για να περνά λιγότερο φως.
Όμως, το μάτι μας λειτουργεί το ίδιο είτε είναι στη Γη είτε είναι στη Σελήνη. Ποιά είναι, λοιπόν, η διαφορά ανάμεσά τους;